Hoe dichter je bij de bevalling komt, hoe ongeduldiger je zal worden om je kindje te leren kennen. Dit gaat samen met gevoelens van angst, twijfel, blijdschap, … Het is volstrekt normaal dat je soms bang wordt om te moeten bevallen. Je weet nog niet goed wat er gaat komen, je denkt aan de pijn en de uitputting die je te wachten staat. Ook het ‘inscheuren’, ‘inknippen’, uitrekken of een keizersnede kunnen je schrik aanjagen. Misschien vind je het vervelend dat je ontlasting zal hebben tijdens de bevalling of dat je heel luid zal gillen. Anderzijds moet je nu ook scheiden van je baby, je moet hem loslaten. De geboorte is immers de eerste grote stap van je baby naar zelfstandigheid.
Heel wat vrouwen kennen deze angstgevoelens. Probeer er gewoon over te praten en aanvaard je gevoelens. Dit is heel belangrijk voor de verwerking. Tenslotte mag je ook na de geboorte vertrouwen op je gevoelens, je zal intuïtief wel de juiste gedragingen vinden. Je leert al doende, samen met je partner.
Je vraagt je misschien af hoe men kan zien of alles goed gaat met je baby tijdens de bevalling. Meestal volgt je arts, gynaecoloog of vroedvrouw de hartslag van je baby op een monitor.
Telkens wanneer je baarmoeder samentrekt, bevat het bloed dat naar de placenta stroomt minder zuurstof. In de meeste gevallen veroorzaakt dit geen problemen bij je baby. Heeft je kindje er toch last van, dan lost je arts, gynaecoloog of vroedvrouw het probleem wel op. Je kan erop vertrouwen!
Je baby is nu ongeveer 48 cm lang en weegt 3 kg.
Eerlijk gezegd ben ik blij met het voorbije ‘verlengde’ weekend. Woensdag had ik wel nog naar het werk gekunnen, maar dat hoofdstuk had ik dinsdag afgesloten en het had niet veel zin om nog een dagje in Brussel door te brengen. Gezellig met een troepje frietjes eten in onze bureau was een mooie afsluiter. 🙂
Intussen zijn we enkele dagen verder en nu ik thuis ben voel ik pas echt hoe zwaar de laatste loodjes wegen..
Vanuit de buik krijg ik heel weinig rust, er wordt nog volop gewoeld en een bewegend buikje is nog steeds heel interessant om zien en voelen, maar we hebben het hier niet meer over een klein foetusje. Soms wordt als het ware m’n adem afgesneden of lijkt het wel dat m’n buikvel tot het uiterste wordt gerokken, kleine beer wordt groot. M’n middenrif heeft de laatste dagen al wat afgezien en ik kan voorlopig dus niet meepraten over minder beweging tijdens de laatste dagen/weken van de zwangerschap.
Jurgen zegt ook dat m’n buik veel lager hangt de laatste dagen en dat voel ik ook. Bij het opstaan ‘s nachts moet ik bij de eerste stappen m’n buik ondersteunen want alle gewicht lijkt te gaan doorhangen en gisteren net onderweg naar de markt zijn we terug naar huis gegaan want zonder de ondersteuning van m’n buikband was het onaangenaam stappen.
Veel autorijden zal er ook niet meer bij zijn, de stoel aanpassen en andere zithouding helpen niet om m’n buik van het stuur weg te houden.. Ik ga het deze week nog eens wagen, maar woensdag was het al niet echt meer aangenaam rijden.
Ik zou dit volgens gyné Kathleen nog zeker een week moeten volhouden, de afspraak halen op vrijdag was absoluut geen probleem volgens haar.. dit nog 2 weken volhouden lijkt me momenteel een hele opdracht, het lijkt wel of ik elke dag immobieler wordt terwijl ik me toch had voorgenomen nog wat ‘stadswandelingetjes’ te maken tijdens m’n komende week verlof.
Het ziet er momenteel echter uit dat ik deze week alvast aan m’n crea-projecten ga beginnen, kerstovertrekken maken voor onze kussentjes, borduurwerkjes afmaken, dingen die ik pas na Sintemaarten had gepland dus..
Op dit ogenblik hoop ik echt dat ik niet ‘overloop’, of althans niet teveel.. ik vind 15 november nog steeds een perfecte dag en datum om te bevallen. 😉
Ik heb wel de indruk dat de mensen om me heen nerveuzer zijn dan ikzelve. Jurgen’s ouders bijvoorbeeld, en dan vooral oma Nicole kan wel een ‘zen-moment’ gebruiken heb ik zo de indruk, al zal ze dat wel ontkennen.. Jurgen gaat er de komende weken best een gewoonte van maken om de enkele dagen te bellen al is het maar om te zeggen dat er niks te melden valt. 🙂
Tegenpool oma Jacqueline zit schijnbaar rustig thuis af te wachten, geen nieuws = goed nieuws, voorlopig.
Zelfs in het groenten- en fruitwinkeltje tellen ze mee af en op straat krijg ik al eens vieze blikken te verwerken: zie maar dat je hier ter plekke niet bevalt! of zoiets.. en de mevrouw van het verse wafelkraampje op de zaterdagse markt geloofde niet dat de gekochte wafeltjes een lang leven beschoren waren, want met zo’n zwanger buikje.. 🙂
Als het goed is zou onze geboortelijst een dezer dagen moeten uitgestald zijn in de Cocinella.. van de week eens een kijkje gaan nemen, toch iets concreets al.
Mama is thuis!
Ze heeft er lang naar uitgekeken om eindelijk de verdiende rust te nemen voor ik me op deze wereld zou laten horen..
Ze voelde haar nog heel goed lichamelijk, maar haar hoofdje wilde niet meer zo mee de laatste tijd, ze kan behoorlijk verstrooid zijn en laat voortdurend dingen uit haar handen vallen. Dan moet papa die oprapen want dat gaat nu niet makelijk meer voor mama.
Ze is maandag en dinsdag nog gaan werken, maar woensdag zag ze het toch niet meer zitten en heeft ze haar dag gespendeerd aan de strijk, boodschapjes en tv kijken (ze wordt nog een echte Vitaya-kijkster).
Ook ik heb laten voelen dat ik het fijn vond dat ze thuis is.. eigenlijk heb ik mama niet veel rust gegund want ik ben deze laatste weken nog een ultieme buikparty aan het houden. Moet ze de tv maar niet op tmf of jim zetten.. 🙂 ik laat nu al voelen welke muziek ik leuk vind.
Ook vandaag heb ik me al uitgebreid gedraaid en gekeerd tot grote verbazing van papa.
Voor mama is het niet altijd leuk want ik neem veel plek in beslag en het zal wel raar aanvoelen soms…
Zelfs op weg naar de boekenbeurs heb ik me uitgebreid laten opmerken, zodra mama 5 minuutjes neerzat begon bij mij het feestje. Ondanks mijn gewoel heeft papa toch een boekje met berenverhaaltjes voor me gekocht, en mama heeft een boekje van Pooh-beer gekozen met muziek en slaapliedjes.. ik vermoed dat ze dat één dezer dagen al op mij gaat uitproberen 😉 .
Mijn boekenrekje is hiermee alweer wat bijgevult..