Zaterdag

Vandaag zijn we de geboortelijst gaan afsluiten. Ooievaar had inmiddels z’n werk gedaan voor het raam en na 2 maanden zullen de vaste passanten het wel weten zeker? “Hier woont nu ook Ilah.”

In de cocinella was het eerst mijn beurt een selectie te maken van wat we zeker nog nodig hadden van de lijst. Gezien het een praktische lijst was stond er niet veel overbodig op en dus toch nog even financieel nagaan wat/niet.
Ik had alvast de babyfoon en de parkomranding uitgekozen, om dan Pitlord naar de kast te sturen en zijn keuze te laten maken.
Komt hij terug met zowat bijna alles wat we nog nageselecteerd hadden behalve de stokke voetenzak en het parapluutje. De reserve matrassenbeschermers, het noukiedekentje en dies meer zou ook van de lijst gaan.

Vermits Cocinella 10% aan cadeaubonnen geeft van het totaal er van de lijst gekocht is hebben we de stokke-accesoires hiermee alvast “gekocht”.
We hebben nog een bon van 180€ gekregen en van de peter een bon van 40€ als nieuwjaarscadeau. Dat is een behoorlijk bedrag dat naderhand beetje bij beetje zal besteed worden.

Geschrapt van de geboortelijst:
de noukies bedomranding – blijkbaar door gespecialiseerde instellingen afgeraden voor wiegendood;
het +3 maanden drinkbekertje – wegens genoeg toffe tommie tippee-flesjes zonder handvatjes maar dan kopen we die wel eens apart indien nodig;
het muziekschaapje – om iets van knuffels op de lijst te zetten, maar aan muziekjes geen tekort;
een velours noukies bedlakentje – omdat ik het katoenen mooier vond;
een noukies waskussenovertrek – eigenlijk wel duur als je in het kruidvat ook mooie kan kopen voor veel minder centjes;
en de winnie the pooh parkhemel – mooi op foto maar totaal overbodig gebleken.

Nu al op de nieuwe lijst: een bumbozitje, bewaarpotjes voor de papjes, nieuwe speeltjes voor haar mat…

Papa is na heel lange afwezigheid nog eens gaan DnD’en.. eindelijk een zaterdagavond voor mij alleen.. en Ilah.
Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad en als Joost niet was komen aanbellen was Jurgen zeker niet gegaan. Na een trage uitgebreide pampercheck is hij dan toch vertrokken, duidelijk niet met volle overtuiging maar toch.
Hartstochtelijk geschrei van Ilah beloofde niet veel goeds, maar een beetje troost/eten bracht algauw het zandmannetje mee. Hop in het parkje en na een tukje weer wakker.. eten was even geen optie meer, de voorraden moesten weer worden aangevuld en dus werd de tut nog eens uitgeprobeerd. Tot nu toe nog nooit veel succes gehad maar vooruit, je kan maar proberen.
En ja hoor.. al tuttend in slaap gevallen en buiten wat krampjes en bijbehorende scheetjes heeft Ilah geen kik meer gegeven. Eigenlijk zit ik nu gewoon te wachten tot ze hongertjes krijgt.. het is alweer 23uur!

Posted by: Mama Beer | 01-12-2008 | 11:01 PM
Posted in: mama beer