all night long..

Mama en papa waren de laatste dagen blij dat ik niet veel last had van krampjes.
Ik kan dan onbedaarlijk schreien en doe daar heel veel verdriet mee omdat ze me niet kunnen troosten.
Knuffelen, op de arm nemen, tegen me praten, over m’n wangetje strelen of in m’n haartjes, niets helpt.
Uiteindelijk valt er wel een stilte, maar intussen heb ik mama en papa al wat paniekmomenten bezorgd. Soms huil ik zo hard dat ze denken dat ik geen adem meer krijg of ik verslik me weleens omdat er melkje terug opkomt en dan huil ik nog harder.

Het was nu alweer enkele dagen geleden maar gisterenavond was het nog eens zover: krampjes om U tegen te zeggen.
Ik had ook veel hongertjes (ik had ‘s namiddags een voeding overgeslagen volgens mama) en mama deed haar best maar op den duur wisten ze niet meer of ik huilde van de honger of van krampjes. Mama maakte zich ook zorgen om wat ze gegeten had, ze gaf zichzelf de schuld van mijn krampjes maar papa zei dat alle babietjes dit hebben..

Het was al slaapjestijd en tussen huilbuien in legde papa me in bedje. Maar dat heeft niet lang geduurd.. uiteindelijk is papa met mij beneden gaan slapen, ik in m’n parkje en hij in de zetel naast me. Mama lag alleen in bedje, maar zo kon ze toch wat bijslapen..
Uiteindelijk ben ik ook in slaap gevallen, maar rond 4uur kreeg ik toch weer gezonde honger. Papa terug naar boven en terwijl ik lekker lag te eten kon hij nog wat bijslapen naast mama en mij.
Mama heeft dan m’n pampertje ververst (pipi!) en me een flink boertje laten doen, en na wat geknuffel heeft ze me in bedje gelegd, met een klein hartje want ze was bang dat ik weer zou gaan huilen.
Ze heeft me een tutje gegeven en zo kon ik de lichte krampjes wegwerken.. mama is dan bij papa in bedje gekropen en pas vanmorgen rond 7 uur ben ik weer wakker geworden. Ik had nogal wat scheetjes weg te werken en heb zo mama wakker gemaakt, gelukkig maar want de wekkerradio werkte niet.

Papa heeft me mee naar beneden genomen en in m’n parkje gelegd en daar ben ik nog lekker blijven slapen tot 10u! Ik was wel half wakker geworden omdat ik helemaal schuin lag met m’n neusje half onder het dekentje en mama heeft me dan ook maar ineens te eten gegeven.
Vandaag ben ik dus weer een engeltje.. en ondanks de koude buiten denk ik dat mama en papa daarom nog eens een wandelingetje met me gaan maken..

of misschien toch eerder een dutje doen?

Posted by: Mama Beer | 12-18-2007 | 01:12 PM
Posted in: Kleine beer

1 Comment »

  1. Wat een vader al niet lijden kan !!!!!

    Comment by margriet — December 20, 2007 @ 7:01 pm

Comments RSS TrackBack URI

 

Leave a comment


View My Stats